Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Πολλά και σπουδαία έχουν γραφτεί για τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο. Ευχάριστα συναισθήματα, προσαρμοσμένα στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα, καλογραμμένα σενάρια και αυθεντικές ερμηνείες ηθοποιών που ήταν ταυτόχρονα και τύποι της εποχής τους είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που καθιστούν ελκυστικές τις ταινίες αυτές. Παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει αρκετές δεκαετίες τα θετικά μηνύματα που αποπνέουν τις διατηρούν στην επικαιρότητα και συνεχίζουν να μας προσελκύουν. Υπάρχουν δε χρονιές που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «χρυσές» και ανάμεσά τους ξεχωρίζει το 1956.
Αφίσα της ταινίας Η Καφετζού (1956).
Και μόνον ο αριθμός ή οι τίτλοι των ταινιών που προβλήθηκαν ή παράχθηκαν εκείνη τη χρονιά, αρκούν για να προκαλέσουν ενδιαφέρον. Περίπου 30 ταινίες φέρουν τη σφραγίδα του 1956 και ανάμεσά τους Η Καφετζού με τη Γεωργία Βασιλειάδου, οι Πρωτευουσιάνικες Περιπέτειες με τη Ρένα Βλαχοπούλου και Η Άγνωστος με την Κυβέλη Αδριανού. Έκοψαν τα περισσότερα, πάνω από εκατό χιλιάδες εισιτήρια[1]. Πάνω από ογδόντα χιλιάδες εισιτήρια έκοψαν δύο ταινίες, Ο Ζηλιαρόγατος με τους Βασίλη Λογοθετίδη και Ίλυα Λιβυκού και Το Κορίτσι με τα Μαύρα με τους Έλλη Λαμπέτη και Δημήτρη Χορν[2].
Ακολούθησαν ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας με τη Στέλλα Γεωργιάδη και τον Χριστόφορο Νέζερ, η Θυσία της Μάνας με την Ελένη Χατζηαργύρη, η Δούκισσα της Πλακεντίας με τη Ρίτα Μυράτ, ο Δράκος με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και Ο Πονεμένος Τραγουδιστής με τον Νίκο Γούναρη. Αλλά ιδιαίτερα δημοφιλείς παραμένουν μέχρι τις ημέρες μας και άλλες ταινίες που γυρίστηκαν την ίδια χρονιά. Ποιος δεν απολαμβάνει το Γραφείο Συνοικεσίων του κυρίου Πίπη, με τον Νίκο Σταυρίδη να εμπλέκεται σε γαμπροδουλειές. Ή την ταινία Οι Τρακαδόροι της Αθήνας με τους δύο πλανόδιους μουσικούς (Κώστας Χατζηχρήστο και Νίκο Ρίζο) να αποκτούν δικό τους νυκτερινό κέντρο και να ασχολούνται με ερωτοδουλειές;
Αλλά και τα κοινωνικά δράματα μεγαλούργησαν το 1956. Πέρα από Το Κορίτσι με τα Μαύρα που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και στις Κάννες, παρουσιάστηκαν η μάλλον σπάνια ταινία Ο Άχρηστος της Κοινωνίας με τους Νίκο Καζή, Γιάννη Σπαρίδη, Όμηρο Αθηναίο κ.ά. Επίσης η ταινία Για δύο ρώγες σταφύλι με μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και πρωταγωνιστές τον Γιάννη Αργύρη, Στέφανο Στρατηγό και Άννα Μπράτσου. Αμφότερες ξεχάστηκαν με τα χρόνια, όχι όμως και η ταινία Κυλισμένη στο Βούρκο με την Γκέλυ Μαυροπούλου, τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Στέφανο Στρατηγό και λαϊκά τραγούδια από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Αφίσα της ταινίας Πρωτευουσιάνικες Περιπέτειες (1956).
Αυτές ήταν μερικές από τις ταινίες που εμφανίστηκαν πριν από επτά δεκαετίες, αλλά το γεγονός που ενθουσίασε τους κινηματογραφόφιλους ήταν ότι μπορούσαν πλέον να απολαμβάνουν έγχρωμες ελληνικές ταινίες! Για πρώτη φορά μπορούσαν να απολαμβάνουν την ομορφιά της ελληνικής φύσης και τη μεγαλοπρέπεια της κοσμοπολίτικης Αθήνας με χρώμα. Ακόμη βεβαίως η επεξεργασία των έγχρωμων ταινιών γινόταν στο εξωτερικό και χρειάστηκε να περάσει μια ολόκληρη δεκαετία προκειμένου να πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου η επεξεργασία τους σε ελληνικά εργαστήρια[3]. Πρώτη έγχρωμη ταινία οι Πρωτευουσιάνικές Περιπέτειες με την Κερκυραία (Ρένα Βλαχοπούλου) να φθάνει για πρώτη φορά στην Αθήνα. Οι φορεσιές της Κέρκυρας με τα φανταχτερά χρώματά τους, η λεωφόρος Συγγρού και η Ομόνοια, το Σύνταγμα, μια πανδαισία υλικού που αποτελεί πλέον και ένα από τα σπουδαιότερα εικαστικά τεκμήρια. Όσο για τη δεύτερη έγχρωμη ταινία ήταν Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας, με τη Στέλλα Γεωργιάδη και τον Χριστόφορο Νέζερ[4]. Ήταν η τρίτη ταινία με το ίδιο θέμα που προβαλλόταν την περίοδο αυτή, θέμα στο οποίο έχουμε αφιερώσει ιδιαίτερο δημοσίευμα.
Πρώτη δημοσίευση: Εφημερίδα «Δημοκρατία» Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016.
Συμπληρωμένη δημοσίευση: Εφημερίδα «Δημοκρατία» Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026.
