Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
«Μια γραία φέρουσα επί της ράχεώς της το φορτίον 75 όλων ετών έτεκε την 9 πρωινήν ώραν της Τετάρτης αισίως άρρεν και η πρωτοφανής λεχώ μετά του νεογνού της έχουσιν ήδη άριστα»[1]. Η είδηση δημοσιευόταν το 1905 προκαλώντας αναστάτωση στη γειτονιά του Πετρίτση, στην οδό Αναπαύσεως, λίγα μέτρα απόσταση από το Α΄ Νεκροταφείο. Η 75χρονη Γιακουμίνα, γυναίκα του φούρναρη Κώστα Βούλγαρη, απόκτησε παιδί προκαλώντας δικαιολογημένα κατάπληξη και κατακτώντας τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Γέροι και γριές αναθάρρησαν, κουτσομπόλες βρήκαν θέμα για συζήτηση, γιατροί και μαίες κόντεψαν να σκίσουν τα πτυχία τους και η Εισαγγελία των Αθηνών βρήκε τον μπελά της.
Λεπτομέρεια από σκίτσο του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου Φρίξου Αριστέως (1879-1951). Γνωστοί ηλικιωμένοι της εποχής προσφέρουν στεφάνι στη Γιακουμίνα.
«Α, τη γριά πανούκλα», ξεφώνισε η γειτόνισσα κυρά Γιαννούλα από την απέναντι αυλή, ακούγοντας με φθόνο τη μαία Σοφία Αθανασιάδου να αφηγείται πως ξεγέννησε τη Γιακουμίνα. Την πρωταγωνίστρια, η οποία καταγόταν από τη Τζιά και ήταν γνωστή ως κυρά Κώσταινα. Περίεργο ζευγάρι. Ο άντρας της, ο μπάρμπα Κώστας, καταγόταν επίσης από τη Τζιά και ήταν μόλις 58 ετών, δηλαδή 17 χρόνια μικρότερος από τη γυναίκα του. Παντρεύτηκαν το 1878, όταν εκείνος ήταν 31 και εκείνη 48 ετών, χήρα και με τρία παιδιά. Το πρώτο παιδί της, ο Λεονάρδος, ήταν κατά 4 έτη μεγαλύτερο από τον άνδρα της!
Ο μπάρμπα Κώστας ήταν μεσαίου αναστήματος, ευτραφής και με παχιά λευκή γενειάδα, ενώ εκείνη φαινόταν μεγαλύτερη από την ηλικία της. Στεγνό πρόσωπο, γεμάτο ρυτίδες, καμπουριασμένο σώμα και ολόλευκα μαλλιά. Έμεναν σε μια χαμηλή κάμαρα, στην αυλή του παντοπώλη της γειτονιάς Γελαδάκη. Όπως ήταν φυσικό, το περιστατικό τροφοδοτούσε σενάρια λαϊκής φαντασίας, τα οποία καλλιεργούσε και το ίδιο το ζευγάρι. Η ψηλή μαυροφορεμένη που επισκεπτόταν τη Γιακουμίνα στα όνειρά της, είχε ορίσει ακόμη και το όνομα του παιδιού (Μανώλης)! Πάντως, η γηραιά λεχώνα εμφανιζόταν σε καλή κατάσταση, έπινε ρετσινάτο και καταβρόχθιζε μεζεδάκια.
Όσοι μπορούσαν να γνωρίζουν λεπτομέρειες κατέθεταν τη δική τους μαρτυρία. Ο παπάς της γειτονιάς βεβαίωνε πως είχε επισκεφτεί τη λεχώνα για να της δώσει ευχή, ενώ η μαμή που την ξεγέννησε πιστοποιούσε πως το παιδί ήταν της Γιακουμίνας, παραπέμποντας τους δύσπιστους στην ομοιότητα με τον πατέρα του! Γρήγορα κυκλοφόρησαν διάφορα σενάρια. Πως το παιδί ήταν καρπός αμαρτίας κάποιας εύπορης, ότι υπήρχαν ζητήματα κληρονομιάς και το παιδί είχε παρθεί από το Βρεφοκομείο Αθηνών ή ότι η υπόθεση είχε «στηθεί» για να θεωρηθεί ως θαύμα και να προκαλέσει δωρεές και αναθήματα πιστών.
Σκίτσο του γελοιογράφου Θέμου Άννινου (1845-1916) με πρωταγωνίστρια τη Γιακουμίνα.
Όπως ήταν φυσικό ευαισθητοποιήθηκαν ο ιατρικός κόσμος αλλά και οι Αρχές. Οι εκπρόσωποι του πρώτου βεβαίωναν πως η «η κυρά Γιακουμίνα ούτε έτεκε ούτε ήτο δυνατόν να τέξη», ενώ από την Εισαγγελία Αθηνών διατάχθηκε έρευνα[2]. «Από την γεροντικήν κοιλίαν της Γιακουμίνας δεν ήτο δυνατόν να εξέλθη ο Μανωλάκης της», κατέληγαν οι δύο γιατροί που όρισε η Εισαγγελία για να ξεκαθαρίσουν την υπόθεση. Όσα ακολούθησαν μόνον σε θεατρική φαρσοκωμωδία μπορούσαν να γίνουν. Ο μπάρμπα Κώστας θιγμένος έσπαγε τα τζάμια των γιατρών που γνωμοδοτούσαν πως το παιδί δεν ήταν δικό του. Ωστόσο ο ανακριτής αποκάλυπτε πως η πλεκτάνη είχε στηθεί από τη μαμή και την κυρά Γιακουμίνα, η οποία φοβόταν μην χάσει τον κατά πολλά χρόνια νεότερο άντρα της. Όσο για τον Μανωλάκη ήταν πράγματι καρπός ενός παράνομου έρωτα, ο οποίος αντί να καταλήξει στη βρεφοδόχο της οδού Πειραιώς είχε βρει θαλπωρή στην αγκαλιά της κυρά Γιακουμίνας.
Πρώτη δημοσίευση: Εφημερίδα «Δημοκρατία» 25 Ιουνίου 2015
Συμπληρωμένη δημοσίευση:
Εφημερίδα «Εστία» 9 Νοεμβρίου 2015
Εφημερίδα «Εστία» 25 Ιανουαρίου 2023
